Ciekawostki krajoznawcze

Markowice (gm. Strzelno, pow. mogileński)

Miejscowość położona w połowie drogi między Strzelnem a Inowrocławiem. Wieś istniała w średniowieczu - wymieniana jest w źródłach pisanych od końca XIV w. Należała w tym czasie do rodu Szeligów z przydomkiem Grzybek (później zmienili nazwisko na Markowscy). W pierwszej połowie XVII w. miejscowość była w posiadaniu Andrzeja Bardzkiego i jego żony, Heleny z Markowskich, którzy w 1642 r. wznieśli drewniany kościół jako wotum dziękczynne, a następnie sprowadzili zakon karmelitów trzewiczkowych. Działania te związane były z przywiezieniem ze Strzelna otoczonej czcią rzeźby Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W XIX w. wieś stała się miejscem narodzin poety, Gustawa Zielińskiego i wybitnego filologa klasycznego, Ulricha von Wilamowitz-Möllendorf.

Markowice. Gotycka rzeźba w Sanktuarium. fot. Włodzimierz Bykowski

Obiekty krajoznawcze: We wsi zachował się barokowy zespół klasztorny misjonarzy oblatów, dawniej należący do karmelitów trzewiczkowych. Zakonników sprowadzono do wsi w 1642 r., ale oficjalny akt fundacyjny wystawiono dopiero dziesięć lat później. Od końca XVII w. do 1710 r. wybudowano nową, murowaną świątynię, a do 1716 r. klasztor. W latach 1754−1764 wzniesiono wieżę, a w okresie od 1763 do 1777 r. przebudowano kościół w związku z przeorientowaniem. Między 1767 a 1774 r. wzniesiono obecny klasztor. Po kasacie zakonu przemianowano go na szkołę. W 1921 r. klasztor przejęli bracia misjonarze oblaci. W 1923 r. budynek klasztoru przedłużono ku południowi. Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, będący sanktuarium Królowej Miłości i Pokoju Pani Kujaw, posiada bogaty wystrój wnętrza z XVIII w. wykonany w stylach baroku i rokoka z elementami późniejszymi i gotycką rzeźbą z drugiej połowy XV w. Według miejscowej tradycji ma ona pochodzić z Trzebnicy na Śląsku. Została jednak w 1630 r. sprowadzona ze Strzelna. Na terenie kościelnego ogrodu stoi XVIII-wieczna, barokowa kolumna wykonana w stylu jońskim dźwigająca żeliwny krucyfiks. W 1945 r. w Markowicach spłonął doszczętnie pałac z 1840 r., pozostały jedynie fragmenty parku krajobrazowego.

W.B.

Drukuj Email