Nasze kujawsko-pomorskie

Otto Steinborn
Otto Steinborn
Otto Steinborn był etnicznym Niemcem, który stał się Polakiem z wyboru. Urodził się 26 maja 1868 r. w Nowych Suminach (powiat tucholski) w rodzinie nauczycielskiej. W 1880 r. został uczniem progimnazjum biskupiego w Pelplinie. Po jego ukończeniu uczył się w gimnazjum chełmińskim, gdzie wstąpił do tajnego stowarzyszenia polskiej młodzieży – filomatów. Było to wyrazem coraz silniejszego związku z polskością i stało się zapewne przyczyną przymusowego przeniesienia Steinborna do gimnazjum w w Dyminie na Pomorzu Zachodnim, w którym zdał maturę w 1891 r. Wbrew woli rodziców, którzy zachęcali go do kariery duchownej, wybrał ostatecznie medycynę, którą studiował na uniwersytetach w Würzburgu, Berlinie, Rostocku i Lipsku.

 

Na tej ostatniej uczelni obronił także w 1899 r. doktorat. Następnie zamieszkał w Toruniu, gdzie rozpoczął praktykę lekarską służąc pacjentom nie tylko z miasta i okolicy, ale również z Wielkopolski i Kongresówki.  Deklarowany związek z polskością spowodował jednak bojkotowanie jego lecznicy przez ludność niemiecką. W 1900 r. Otto Steinborn ożenił się z Polką Heleną Tomilą Kawczyńską. Już wtedy był aktywnie zaangażowany w prace polskich organizacji m.in. jako działacz (a od 1906 r. członek Zarządu) Towarzystwa Naukowego w Toruniu, w którym szczególnie troszczył się o powiększanie zbiorów muzealnych i bibliotecznych. Ostatnie lata zaborów były czasem jego aktywnej, choć wrogo postrzeganej przez władze państwowe działalności na rzecz rozwoju polskiej nauki, kultury i tożsamości narodowej w całym regionie. Po klęsce Niemiec w I wojnie światowej został prezesem Polskiej Rady Ludowej w Toruniu, przyjmując tym samym funkcję najważniejszego reprezentanta miejscowych Polaków.  W styczniu 1920 r. został pierwszym komisarycznym prezydentem Torunia – pełniąc tę funkcję witał wojska polskie wkraczające do miasta 18 stycznia 1920 r. W latach 1921 - 1933 zasiadał w Radzie Miasta Torunia i związał się politycznie z Narodową Partią Robotników. W latach 1926-1930 był także senatorem. Nadal działał w TNT oraz w Towarzystwie Miłośników Torunia i wielu innych organizacjach społecznych. Doprowadził do powstania Książnicy Miejskiej w Toruniu, aktywnie popierał także starania zmierzające do utworzenia w Toruniu uniwersytetu. Za działalność niepodległościową i społeczną odznaczono go, m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta. Zmarł 4 sierpnia 1936 r. i został pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

 

Jarosław Kłaczkow

---

O fotografii: Otto Steinborn
Fotografia z pocz. XX w. ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Toruniu