Nasze kujawsko-pomorskie

Ciekawostki krajoznawcze

Pierwsza wiadomość o wsi pochodzi z 1309 r., kiedy była własnością mieszczan toruńskich. W 1391 r. książę Władysław Opolczyk zastawił ją wielkiemu mistrzowi Konradowi von Wallenrode część ziemi dobrzyńskiej z wioskami: Gumowo, Krobia, Nowa Wieś, Obrowo, Silno i Złotoria. Rok później Opolczyk zastawił Krzyżakom całą ziemię dobrzyńską, którą król Władysław Jagiełło odzyskał w 1405 r. W 1564 r. w okresie Polski szlacheckiej większa część Obrowa znajdowała się w rękach Mikołaja Działyńskiego. W 1633 r. bracia Łubieńscy, biskup płocki Stanisław i biskup kujawski Maciej, uzgodnili pomiędzy sobą granice diecezji. Ustalili, że parafia w Ciechocinie, Dobrzejewicach, Nowogródku i Złotorii będą należały do diecezji kujawskiej, a parafie w Łążynie, Obrowie i Osieku nad Wisłą do diecezji płockiej. Regulacja granic diecezji została zatwierdzona bullą przez papieża Urbana VIII w 1639 r. Około 1673 r. właścicielem wsi był Szymon Tarnowski, herbu Rola.

Obrowo. Dwór (obecnie Urząd Gminy). fot. A.Hermann
Obrowo. Dwór (obecnie Urząd Gminy). fot. A.Hermann

Do połowy XVIII w. wieś należała do Nałęczów - najpierw w 1708 r. Jana, a następnie Kazimierza. Około połowy XVIII w. drogą koligacji rodzinnych majątek przeszedł do Romockich. W 1761 r. dziedzicem Obrowa był Jan Romocki, po którego śmierci w 1808 r. majątek odziedziczył syn, Hieronim. Romoccy oprócz Obrowa posiadali Zębówiec, Bartoszewo, Mniszek oraz Skrzypkowo. Epidemia cholery, która nawiedziła ziemię dobrzyńską w 1831 r., spowodowała duże straty wśród mieszkańców. Od 1844 r. majątek obrowski dziedziczył Ignacy Romocki, syn Hieronima. W latach 1866–1880 z Osieka nad Wisłą przeniesiono do Obrowa siedzibę gminy. W tym czasie majątek znajdował się w rękach rodziny Ramlau, a następnie Rudowskich. Po 1896 r. miejscowość stanowiła własność Romana Góreckiego, który w 1898 r. przebudował dwór. W 1929 r. majątek obejmował łącznie 1087ha powierzchni. Po śmierci Romana Góreckiego właścicielem został jego syn, Marian. We wrześniu 1939 r., wraz z innymi przedstawicielami ziemiaństwa dobrzyńskiego, został aresztowany przez Niemców i wywieziony w okolice Królewca. Na przełomie lat 1939 i 1940 zginął, prawdopodobnie, zamordowany przez hitlerowców. W dawnej siedzibie ziemiańskiej znajduje się Urząd Gminy Obrowo.

Obiekty krajoznawcze: We wsi znajduje się klasycystyczny dwór z przełomu XVIII/XIX w. oraz częściowo zachowany park dworski z końca XIX w. Podczas pobytu wakacyjnego w Szafarnii w 1824 r. młody Fryderyk Chopin, wziął udział w „okrężnym” (ówczesnych dożynkach). Na pamiątkę tego wydarzenia ufundowana została pamiątkowa tablica, którą umieszczono na elewacji frontowej dworu.

H.M.