Nasze kujawsko-pomorskie

Ciekawostki krajoznawcze

Wieś wzmiankowana jest po raz pierwszy w 1376 r. Miejscowość od drugiej połowy XIV w. do września 1939 r. należała do rodziny Bossutów-Komierowskich. Według legendy, protoplasta rodu rycerz Sobiesław Bossuta, przybył do Polski z ks. Dobrawą i za służbę na dworze Mieszka I otrzymał dobra na Krajnie. Ród zasłużył się w walkach z Pomorzanami i Krzyżakami i o niepodległość Rzeczypospolitej. 4 IX 1939 r. ostatni właściciel, Tomasz, został zamordowany przez Niemców, którzy w Komierowie utworzyli obóz dla internowanych Polaków.

Komierowo. Pałac. fot. Włodzimierz Bykowski
Komierowo. Pałac. fot. Włodzimierz Bykowski

Obiekty krajoznawcze: W miejscu dworu obronnego zniszczonego w 1656 r. przez Szwedów, odbudowanego w stylu baroku i przebudowanego w 1896 r. z inicjatywy Romana Komierowskiego, według projektu architekta, W. Stabrowskiego, na neogotycki (w 1898 r. gościł w nim H. Sienkiewicz) znajduje się pałac neobarokowo-klasycystyczny. Budynek został ponownie przebudowany w 1923-29 według projektu architekta, A. Ciborowskiego. Jest to budynek piętrowy, prostokątny z ryzalitami i dachem mansardowym, z dziedzińcem od frontu, dwiema murowanymi oficynami z 1919 r. Podczas wojny zniszczono zbiory artystyczne, biblioteczne, archiwalia i kolekcję portretów rodowych. Pałac został uszkodzony i spustoszony w 1945 r. Źle użytkowali go także kolejni administratorzy. Wokół rozciąga się park krajobrazowy (15,0 ha) z początku XIX w. z licznymi okazami starodrzew, klombami i alejami oraz dwoma stawami i grodziskiem wczesnośredniowiecznym w części południowej. W miejscu zniszczonej przez Niemców w 1945 r. kaplicy grobowej z 1863 r. stanął kościół p.w. Michała Archanioła z 1984-86 z fundacji Andrzeja Komierowskiego Na zachód od pałacu zachowały się czworaki, a na północy zespół obiektów folwarcznych z 1920 r. W 1997 r. AWRSP zawarła z żoną Andrzeja umowę w sprawie bezprzetargowej sprzedaży pałacu, ale dotąd popada ona w ruinę.

J.U.