Nasze kujawsko-pomorskie

Ciekawostki krajoznawcze

Na początku XVI w. osada należała do Głodowskich herbu Dąbrowa, a w drugiej połowie XVI w. do Dębskich i Żelskich. W XVIII w. majątek głodowski był własnością Ośniałowskich herbu Trąby, m.in. Jana Ośniałowskiego, który był dworzaninem królewskim wielokrotnie nagradzanym przez króla urzędami. Ośniałowski w latach 1787–1797 posiadał starostwo bobrownickie. Po jego śmierci w 1808 r. doszło do rozdrobnienia majątku, który ponownie zaczął scalać Ignacy Piotr Pląskowski herbu Oksza. W 1825 r. dobra obejmowały: Głodowo, Glewo, Hutę oraz Ruszkowo. W 1873 r. zadłużone dobra nabył Ignacy Pląskowski, syn Kajetana, właściciela majątku Czarne.

Głodowo. Dwór. fot. A.Hermann
Głodowo. Dwór. fot. A.Hermann

Cztery lata później majątek przejął jego syn, Karol Pląskowski, który w końcu XIX w. wzniósł na terenie Głodowa browar oraz cegielnię. W 1912 r. ze składek ziemian dobrzyńskich na terenie Głodowa założono rolniczą stację doświadczalną oraz obserwatorium meteorologiczne. Podczas I wojny światowej Niemcy spalili pałac. W 1929 r. majątek obejmował około 590 ha powierzchni ziemi. Ostatnim przedwojennym właścicielem majątku był Władysław Pląskowski.

Obiekty krajoznawcze: We wsi zachował się pałac z lat 1881–1906 w otoczeniu parku krajobrazowego z około 1820 r., fundamenty i podpiwniczenie po dawnym browarze z XIX w.; nieopodal bramy wjazdowej do pałacu usytuowana jest figura Matki Boskiej ufundowana przez Pląskowskich w 1918 r. oraz późnośredniowieczne grodzisko zwane Grobem Szweda funkcjonujące w XIII w. z dala od wsi, nad strugą.

H.M.