Nasze kujawsko-pomorskie

Ciekawostki krajoznawcze

Miejscowość wymieniona jest w 1414 r. w krzyżackiej „Księdze Strat” jako wieś czynszowa Luba, w komturstwie toruńskim. W 1434 r. wielki mistrz Paweł von Russdorf przekazał ją na własność Nowemu Miastu Toruniowi. W 1549 r. kamlarnia miejska Torunia wydzierżawiła wieś Hansowi Schaferowi. W 1571 r. Łubiankę wraz z kilkoma innymi wioskami przejął od miasta Feliks Fink, starosta działdowski na prawie zastawu. W okresie od XVII – XVIII w. miejscowość systematycznie wydzierżawiana była przez Toruń zwykle na kilkanaście lat, m.in. Janeczkowiczowi, Schulzowi i Mlekickiej. W 1773 r. wieś miała 17 mieszkańców a w 1820 r. 28 mieszkańców w 3 domach mieszkalnych.

Łubianka. Dawny zajazd (obecnie dom mieszkalny). fot. A.Hermann
Łubianka. Dawny zajazd (obecnie dom mieszkalny). fot. A.Hermann

Od 1838 r. dzierżawcą folwarku był Friedrich Lambeck, do którego należał również Zamek Bierzgłowski. Po Lambecku dzierżawiła go rodzina Mischke. Następnie od 1846 r. drogą koligacji rodzinnych, dzierżawa przeszła do Gustawa Adolfa Strubinga, po którego śmierci folwark odziedziczył jego syn, Carl Friedrich Strubing. Od 1903 r. właścicielem wsi była Pruska Komisja Osiedleńcza, która przeprowadziła jej parcelację. W 1907 r., dotąd autonomiczna, wieś Koryta została przyłączona do Łubianki. W tym samym roku utworzono gminę Łubianka.

Obiekty krajoznawcze: We wsi znajduje się dwór z 1856 r., w którym aktualnie znajduje się Urząd Gminy Łubianka, część zabudowy dawnego folwarku z końca XIX w., zajazd z początku XX w., budynek dworca kolejowego z początku XX w., młyn murowany z początku XX w., cmentarz ewangelicki z drugiej połowy XIX w. oraz pozostałości niemieckiego schronu z 1944 r.

H.M.